(سهم تو.. )

اندوه ساليان ترا

زيسته ام بي تو 

وگريسته ام

مگر سهم تو از اسمان

چند ستاره بود!؟

كه هرشب

هزار ستاره شهاب ميشوند

و بر خاك فرو ميچكند

(مادرم هميشه مي گفت :

هر كه را در اسمان ستاره ايست

كه تنها با هجو م مرگ خاموش ميشود )

مگر سهم تو از اسمان چند ستاره بود؟

كه سالهاست

شبانه شهاب ها غروب ترا

هزار بار تكرار ميكنند......!