(حالا که آمده ای.....)

سالهاست نیامدنت را

                        شعر

           سکوت میشود از زبان من

حالا که آمده ای

               از پس آنهمه.......

مست

    از کوچه های غزل برمیگردم

       آنسان که شعر از چشمهای تو..

-ترا و چشم ترا با تمام جلوه گریش

                              خدا برای غزلهای من فرستاده ست-

در من

رودخانه ای از رویا وماه جاریست.........