نازك دل

هق هقي كو كه شبي شانه بلرزاندمان

نه فقط شانه كه كاشانه بلرزاندمان

غزلي خواهم ازان دست،پرازاتش وزهر

كه بسوزددل مارا  ،نه بلرزاندمان

سايه اي شوم نشسته است به تاريكي تا

دردل اين شب ديوانه بلرزاندمان

عطر بغضي كه دراين فاصله هاپيچيده است

بايداينگونه صميمانه بلرزاندمان

اسماني ترازاينيم كه ميپندارند

شوق اب وعطش دانه بلرزاندمانم

***

انچنان خسته ونازك دل واشفته سريم

كه نسيم پر پروانه بلرزاندمان

(ازسروده هاي سال ۸۴)

/ 2 نظر / 9 بازدید
سينا به منش

سلام امين جان ... يه چيز جالبی کشف کردم ، اگه می خواهی حال کسی رو بگيری ، ازش بخواه ۱۰ بار بگه : بلرزاندمان !!! ...

مهدی

بعد از اینهمه سال شنیدن این شعر برام فوق العاده لذت بخش بود درود بر شما